
Goed eten verbindt mensen. Naar aanleiding van de campagne “De smaak van thuis” van Pleegzorg Vlaanderen vertelt Mujib hoe een pleeggezin hem hielp om zich thuis te voelen in een nieuw land. Onderaan deelt hij het recept voor Shakshuka dat hij van zijn moeder leerde.
Ik was zestien jaar toen ik uit Afghanistan vluchtte. Door de situatie in mijn land was het niet langer veilig voor mij om daar te blijven. Na een lange en moeilijke reis kwam ik alleen aan in België.
Ik verbleef eerst in een opvangcentrum. Daar waren veel mensen samen en er was weinig rust. Natuurlijk was ik blij dat ik veilig was, maar ik miste een plek waar ik echt tot mezelf kon komen. Ik voelde me vaak alleen.
Ik wilde de Belgische gewoontes leren kennen, de taal beter leren spreken en begrijpen hoe het leven hier werkt. Maar vooral verlangde ik naar een warme thuis. Een gezin voelt heel anders aan dan een groot opvangcentrum. Je hebt mensen rondom je die echt betrokken zijn bij hoe het met je gaat.
Heel veel. Bij haar voelde ik me welkom. We aten samen, kookten samen en ik kon na school gewoon aan de keukentafel vertellen hoe mijn dag was geweest. Dat lijken misschien kleine dingen, maar voor iemand die alleen in een nieuw land aankomt, betekenen ze enorm veel.

Eten bracht ons samen. Je leert elkaar beter kennen wanneer je samen kookt of aan tafel zit. Je deelt verhalen, herinneringen en gewoontes. Voor mij was dat een manier om iets van mijn eigen cultuur mee te brengen en tegelijk de Belgische cultuur te leren kennen.
Goed eten draait voor mij niet alleen om smaak, maar ook om gezelligheid. Het is met liefde bereid, lekker uitgebreid en wordt gedeeld met familie.
Mijn moeder maakte dat vaak voor mij klaar als ontbijt. Het is een eenvoudig gerecht, maar het roept veel herinneringen op. Wanneer ik het maak, denk ik aan thuis, aan mijn familie en aan de momenten die we samen beleefden.
Dat gaat niet alleen over eten. Het gaat over warmte, veiligheid en mensen die om je geven. Maar eten kan die gevoelens wel oproepen. Een geur of een smaak kan je meteen terugbrengen naar een plek waar je je goed voelde.
Ik ben heel dankbaar. Dankzij mijn pleeggezin kreeg ik de kans om mijn weg te vinden in België. Vandaag werk ik voltijds in de jeugdzorg en heb ik mijn eigen huis. Dat had ik nooit alleen gekund.
Je hoeft niet perfect te zijn. Wat jongeren zoals ik nodig hebben, is vooral een veilige plek en mensen die naar hen luisteren. De kleine dagelijkse dingen maken vaak het grootste verschil. Zoals samen koken en aan tafel genieten van goed eten.

Met de campagne De smaak van thuis zoekt Pleegzorg Vlaanderen gezinnen die een niet-begeleide minderjarige vluchteling een warme thuis willen bieden. Want nog altijd wachten heel wat jongeren die alleen in België aankwamen op een pleeggezin.
Wil jij weten wat pleegzorg voor jonge vluchtelingen inhoudt? Neem deel aan één van digitale infosessies van Pleegzorg Vlaanderen over de opvang van niet-begeleide minderjarigen. Elk engagement, hoe groot of klein ook, maakt een verschil.


Smakelijk!
