
Het succes van Laura en ASOMURCHOQ is geen toeval. Het is het resultaat van barrières die gesloopt zijn en kansen die gegrepen werden. Maar wereldwijd wachten nog miljoenen vrouwelijke boeren op diezelfde kans om uit de schaduw te treden.
Wanneer u Rikolto steunt, investeert u direct in de training, de infrastructuur en het ondernemerschap dat nodig is om boerengemeenschappen wereldwijd zelfvoorzienend te maken. Uw steun maakt van de uitzondering de regel.

In de provincie Esmeraldas, in het noorden van Ecuador, is cacao veel meer dan een exportproduct. Het is een traditie die generaties verbindt. Toch bleef de rol van vrouwen lang beperkt tot de achtergrond. Laura Pincay, voorzitter van vrouwenvereniging ASOMURCHOQ, keerde het tij in haar gemeenschap door de volledige cacaoketen in eigen handen te nemen.
Esmeraldas staat bekend om zijn kwalitatieve cacao, maar de rijkdom van dat product vertaalde zich lang niet altijd naar de mensen die het werk verzetten. Hoewel vrouwen een essentieel onderdeel zijn van de productie, bleven ze economisch vaak onzichtbaar. Zonder eigendomstitels voor hun grond, opleidingen of inspraak in commerciële beslissingen stonden hun groei en onafhankelijkheid jaren stil.
Laura Pincay weigerde zich neer te leggen bij die rol in de schaduw. Met ASOMURCHOQ koos ze voor een andere weg: die van de verwerking. In plaats van enkel rauwe cacaobonen te verkopen aan tussenpersonen tegen prijzen die door anderen worden bepaald, beheren de vrouwen nu het volledige proces. Van de biologische teelt tot de verkoop van hun eigen chocolade. Deze stap naar toegevoegde waarde is hun sleutel tot economische onafhankelijkheid.
De vrouwen van ASOMURCHOQ maken deel uit van een groter netwerk van producenten en jongeren die via trainingen van Rikolto duurzaam leren ondernemen. “Het gaat niet enkel om produceren,” legt Laura uit. “We leren hoe we de kwaliteit van onze cacao kunnen verbeteren, hoe we ons beter kunnen organiseren en hoe belangrijk samenwerking met lokale markten en scholen daarbij is.”

Voor blijvende verandering moet er ook op beleidsniveau iets bewegen. Samen met organisaties zoals Rikolto werkten vrouwen uit vijf provincies aan genderagenda’s: actieplannen die hun specifieke noden en dromen in kaart brengen. Negen maanden lang verzamelden ze verhalen over hun dagelijkse realiteit. Van grote werkdruk en beperkte toegang tot markten, tot de impact van de klimaatcrisis op hun oogst.
“Vroeger kenden de lokale overheden ons niet,” zegt Laura. “Nu weten ze wie we zijn, wat we doen en waar we voor staan. We krijgen een plek aan tafel. Dat is nieuw.” Een tastbaar resultaat van deze genderagenda is hun eigen zadenbank met inheemse gewassen. Daarmee bewaren ze niet alleen hun traditionele kennis, het helpt hen bovendien om zich beter te wapenen tegen de gevolgen van klimaatverandering.
Wat de vrouwen van ASOMURCHOQ doen, bewijst dat de toekomst van ons voedselsysteem in de handen ligt van wie het met zorg en overtuiging verbouwt. In hun werkplaatsen is elk product een daad van verzet tegen ongelijkheid.
“Elke nieuwe klant die onze chocolade proeft, proeft ook onze strijd,” besluit Laura. “Dit is het resultaat van generaties vrouwen die nooit hebben opgegeven. Wat wij hier doen, lijkt misschien klein. Maar het zaadje dat we planten, groeit verder in onze kinderen, in onze gemeenschappen, en hopelijk ook ver daarbuiten.”
Dit artikel werd oorspronkelijk geschreven door Isabel Proaño en Heleen Verlinden, en vertaald en herwerkt door Chloé Van Uytven.
